Welcome to My Blog,, Semoga Bermanfaat Jangan Lupa Tinggalkan Komentar ya, Terima Kasih

Minggu, 16 November 2014

Nasihat Kakek Tukang Kayu

            Menjadi mahasiswa baru merupakan suatu hal yang sangat ditunggu-tunggu bagi para pelajar. Mungkin mereka hanya sebatas tau bahwa mahasiswa itu keren seperti di fil-film TV. Padahal sebenarnya tidak. Tanggung jawab yang besar harus siap di pegang oleh para mahasiswa. Terlebih bagi mahasiswa yang mendapatkan beasiswa dari pemerintah. Ia menggunakan uang rakyak yang berasal dari pajak untuk membiayainya. Masyarakat yang berada diluar sana menunggu aksi mahasiswa untuk membuatnya sejahtera, melalui karya-karya yang inovatif dan kreatif. Ibarat kata semakin tinggi ilmu semakin tinggi tanggung jawab.
Suatu ketika, saya pulang kampung. Saya ditanya oleh orang tua dia bekerja sebagai tukang kayu yang berpenghasilan pas-pas.an. “Wan, kenapa kamu milih kuliah tidak kerja” sayapun langsung spontan menjawabnya”karena saya ingin menuntut ilmu yang tinggi, karena apabila ilmu saya tinggi maka akan mudah nyari kerja” orang tua itupun lalu memandang saya sambul tersenyum. Dia bertanya lagi “Ya belajar yang rajin, jangan seperti di TV pamitnya kuliah malah nongkong di jalan, pacaran sama cewek, hura-hura tidak tau tujuan” kemudian saya menjawab “ya kek, itu Cuma di TV namun kenyataannya dikampus saya tidak seperti itu kog kek” dia menasihati saya lagi “ gunakan ilmumu baik-baik wan, jangan gunakan untuk korupsi, jangan Cuma pintar ngomong saja kamu harus memberi aksi nyata jangan Cuma omong kosong” saya lalu terdiam dan merenung, bahwa tanggung jawab mahasiswa memang cukup berat. Dimasyarakat mahasiswa sangat disegani karena mempunyai ilmu lebih dan menjadi harapan bangsa. Kakek itupun lalu melanjutkan pekerjaannya membuat kuda-kuda rumah. Dia tidak sekolah namun karena keinginannya yang kuat dia belajar sendiri dengan menggunakan perasaannya dan ilmu pedesaan. Sebenarnya percakapan saya dengan kakek tersebut menggunakan bahasa jawa, berikut percakapannya :
Mbah   : “Wan ngopo tek kowe milih kuliah ora nyambut gawe wae ?”
Aku     : “Mboten mbah kula pengin sekolah rumiyin sahinggo saget njunjung derajat e wong tuwa “
Mbah    :”Ya rapopo le, nanging sekolah sing tenanan ojo pamit e kuliah nanging malah nongkong                        neng prapatan, yang yang.an karo wong wedok, gojekan rajelas ngono kae”
Aku       :”Nggih mbah, menika namuk wonten TV nanging sejatosipun kuliah menika mboten                              mekaten mbah”
Mbah      :”Gunakno kepinteranmu sing bener wan ojo dienggo korupsi, mengko yeng wes lulus ojo                         mung pinter omong tok dadi ngapusi uwong, kudu enek tumindak e”

Aku        :Nggih mbah”

Tidak ada komentar:

Posting Komentar